گزارش مطبوعاتی

بررسی موضوع سالمندی جمعیت در منطقه آسیا-اقیانوسیه : نقش خانواده، اجتماع و دولت

22 مهر- آبان 2018

کنفرانس منطقه ای آسیا-اقیانوسی HelpAge برای دستیابی به راه حل های راهبردی درباره این مسئله مهم دولت ها، شرکای سازمان ملل متحد و جامعه مدنی را گرد هم می آورد.

در حال حاضر درمنطقه ی آسیا-اقیانوسیه بسیاری از کشورها با واقعیت سالمندی جمعیت روبه رو هستندو بسیاری دیگراز کشورهادر آینده ای نه چندان دور با این مسئله روبرو خواهند شد. در همین راستا، کنفرانس منطقه ای مذکور برای بحث و تبادل نظر در رابطه با مسئله سالمندی از زوایای مختلف با حضوردولت ها، شرکای سازمان ملل متحد و ذینفعان جامعه مدنی، ازتاریخ یکم تا سوم آبان ماه 1397 (23 تا 25 اکتبر) در تهران، جمهوری اسلامی ایران برگزار می گردد.

ادواردو کلاین، مدیر دفتر منطقه ای سازمان بین المللی HelpAge در چیانگ مای، تایلند محوریت موضوع امسال همایش را "نقش خانواده، جامعه و دولت در جوامع رو به سالمندی"معرفی کرد. او همچنین اضافه کرد: " با توجه به پیچیدگی های سالمندی جمعیت، پیروزی بر چالش ها و بهره گیری از فرصت های این روند سریع تغییرات جمعیتی ،نیازمند رویکردی چند بعدی می باشد که نه تنها دولت ها، بلکه تمام جامعه را در بر می گیرد"

در حال حاضر بیش از نیمی از جمعیت بالای 60 سال جهان درمنطقه آسیا-اقیانوسیه زندگی می کنند. پیش بینی می شود تا سال 2050 تعداد افراد سالخورده در جهان به میزان بی سابقه بیش از 2 میلیارد افزایش یابد. تا آن زمان، تقریبا دو سوم افراد مسن جهان - نزدیک به 3/1 میلیارد - در منطقه آسیا-اقیانوسیه ساکن خواهند بود و انتظار می رود که یک چهارم ساکنین منطقه بیش از 60 سال سن داشته باشند. در شمال شرق و شرق آسیا این نسبت به بیش از یک سوم ساکنین افزایش خواهد داشت.در حال حاضر زنان حدود 54 درصد از جمعیت سالخورده‌ی منطقه آسیا-اقیانوسیه را تشکیل می‌دهند، درحالیکه حتا اکثریت بیشتری، (61 درصد از جمعیت) را سالمندان 80 سال و بالاتر را تشکیل می دهند.

بیورن اندرسون، مدیر دفتر منطقه ای آسیا-اقیانوسیه صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در بانکوک در این رابطه اظهار داشت: "در طول تاریخ مسئولیت افراد سالخورده به طور سنتی با خانواده در نظر گرفته شده است، اما به دلیل تغییر ساختارهای خانواده این فرض نیز در حال تغییر است. بسیاری از دولت ها و جوامع شروع به تعریف جدیدی از سالمندی کرده اند تا روش هایی را ارائه دهند که سالمندان بتوانند به تعادل اجتماعی-اقتصادی مطلوب تری با خانواده، جامعه و دولت خود دست یابند. به عبارت دیگر با فراهم سازی سیستم های پشتیبانی و حمایتی لازم، افراد مسن می‌توانند به همکاری در جامعه تا زمانی که مایل و قادر باشند ادامه دهند "

کنفرانس منطقه ای آسیا-اقیانوسیه، این مسئله مهم را از سه دیدگاه اصلی، از جمله امنیت درآمد در سالمندی، مراقبت بلند مدت و پذیرش جامعه،مورد بررسی قرار می دهد.

دکتر لیلا جودان، نماینده سازمان ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران،در این رابطه اظهارداشت: "برای ایران،به عنوان کشور میزبان کنفرانس،بررسی مسئله سالمندی بسیار به موقع است. با وجودی که بیش از 80 درصد افراد سالمند ایرانی هنوز با اعضای خانواده خود زندگی می کنند، تعداد سالمندانی که بدون همسر یا خانواده زندگی می کنند در دهه‌های اخیرافزایش یافته است. از طرفی دیگر، طبق آخرین آمار منتشر شده توسط دولت ایران، نزدیک به 50 درصد از زنان مسن در خانواده‌های بدون همسر زندگی می‌کنند، اکثریت آنها سرپرست خانوار و در گروه افراد با کمترین درآمد قرار می گیرند.در واقع، ابعاد جنسیتی مسئله سالمندی نه تنها در ایران بلکه در سراسر منطقه آسیا-اقیانوسیه قابل توجه است. "

در همین راستا، این همایش حدود 300 شرکت کننده از بیش از 20 کشور درمنطقه آسیا-اقیانوسیه و ایران خواهد داشت، از جمله کارشناسان، نمایندگان جامعه مدنی و سازمان های بین المللی، مقامات دولتی و دیگر نمایندگان، سیاست گذاران ومهمتر از همه، خود جامعه‌ی سالمندان.

ادواردو کلاین محوریت کنفرانس را افراد مسنی که ما در زندگی به عنوان پدربزرگ، مادربزرگ، والدین و بزرگان جامعه شناخته ایم معرفی می کند. وی همچنین اضافه کرد:"سالمندان باید به عنوان افرادی مستقل و فعال در جامعه حضور داشته باشند و در اتخاذ راهبرد ها، سیاست ها یا راه حل هایی که بر زندگی آنها و همچنین نسل های آینده تأثیر خواهد گذاشت همواره مشارکتی فعال داشته باشند."